Dokonanie wydatku ze środków publicznych z przekroczeniem zakresu upoważnienia – Biuletyn Finanse Publiczne

Art. 11 ust. 1 – dokonanie wydatku ze środków publicznych z przekroczeniem zakresu upoważnienia – orzeczenie GKO nr  BDF1/4900/41/41/09/01 z dnia 18.6.2009 r.

Teza:
Przepis art. 11 ust. 1 ustawy z 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych dotyczy pracowników jednostek sektora finansów publicznych.

Sentencja:
Główna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych rozpoznała na rozprawie w dniu 18 czerwca 2009 r. - przy udziale Zastępcy Głównego Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych - Jacka Krawczyka - odwołanie wniesione przez obrońcę Pana (...) - Prezesa Fundacji (...) w (...), od orzeczenia Regionalnej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Poznaniu z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt 0965-DB/28/09.

Zaskarżonym orzeczeniem Regionalna Komisja Orzekająca uznała Pana (...) winnym nieumyślnego popełnienia czynu polegającego na dokonaniu wydatków ze środków publicznych z przekroczeniem zakresu upoważnienia, poprzez to, że Fundacja wykorzystała środki finansowe w kwocie 19.777 zł (z 25.000 zł otrzymanej dotacji na realizację zadania publicznego pn.: "Mistrzostwa (...)") po terminie określonym w § 9 ust. 1 umowy nr 108/DS./SW/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r., tj. dokonanie:
- w dniu 22 października 2007 r. wydatku na kwotę 2.734 zł, tytułem zapłaty za  rachunek nr 34 z dnia 5 października 2007 r. wystawiony przez (...) za obsługę ratowniczą WOPR zawodów (...),
- w dniu 22 października 2007 r. wydatku na kwotę 2.734 zł tytułem zapłaty za  rachunek nr 25/2007 z dnia 5 października 2007 r. wystawiony przez (...) za  obsługę ratowniczą WOPR zawodów (...),
- w dniu 22 października 2007 r. wydatku na kwotę 2.734 zł tytułem zapłaty za  rachunek nr 38/2007 z dnia 5 października 2007 r. wystawiony przez za obsługę ratowniczą WOPR zawodów (...),
- w dniu 21 grudnia 2007 r. wydatku na kwotę 11.575 zł, tytułem zapłaty za  fakturę nr FV.S/29/09/07 z dnia 28 września 2007 r. wystawioną przez (...) Sp. z o.o. za zabezpieczenia medyczne Mistrzostw (...), co stanowiło naruszenie postanowienia § 9 ust. 1 wyżej wymienionej umowy oraz przepisu art. 16 ust. 1  ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.), tj. winnym naruszenia dyscypliny finansów publicznych z art. 11 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z  2005 r. Nr 14, poz. 114 z późn. zm.).

Komisja Orzekająca I instancji odstąpiła od wymierzenia kary obwinionemu oraz obciążyła go obowiązkiem zwrotu kosztów postępowania na rzecz Skarbu Państwa w  wysokości 257,83 zł.

Główna Komisja Orzekająca – biorąc pod uwagę zebrane w sprawie materiały – na  podstawie:
- art. 42 ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za  naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114 z  późn. zm.) – zwanej dalej: ustawą,
- art. 147 ust. 1 pkt 2 ustawy,
- 78 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy,  
orzeka:
1. Uchyla w całości zaskarżone orzeczenie i uniewinnia Pana (...) od zarzutu nieumyślnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych określonego w art. 11  ust. 1 ustawy.
2. Na podstawie art. 167 ust. 2 ustawy koszty postępowania ponosi Skarb Państwa.

Uzasadnienie faktyczne:
W dniu 29 października 2008 r. Marszałek Województwa (...) zawiadomił Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych w Poznaniu o ujawnionym naruszeniu dyscypliny finansów publicznych. Poinformował, że w wyniku kontroli problemowej Fundacji (...) (dalej: „Fundacja”) przeprowadzonej w okresie 18-24 września 2008 r. przez Departament Kontroli Urzędu Marszałkowskiego Województwa (...) w (...), w  zakresie prawidłowości wydatkowania dotacji (na podstawie umowy nr  108/DS./SW/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r.) ujawniono, że Fundacja wykorzystała środki finansowe w kwocie 19.777 zł, z 25.000 zł otrzymanej dotacji na realizację zadania publicznego pn. „Mistrzostwa (...)”, po terminie określonym w umowie, a  mianowicie:
- w dniu 22 października 2007 r., tj. 5 dni po terminie zapłacono ogółem kwotę 8.202 zł z tytułu trzech rachunków (każdy na kwotę 2.734 zł) za obsługę ratowniczą WOPR zawodów (...),
- w dniu 21 grudnia 2007 r., tj. 65 dni po terminie, zapłacono kwotę 11.575 zł z tytułu rachunku za zabezpieczenie medyczne Mistrzostw (...).

Zdaniem zawiadamiającego naruszyło to dyscyplinę finansów publicznych, a  mianowicie art. 11 ust. 1 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (dalej zwanej ustawą) poprzez dokonanie wydatków publicznych z przekroczeniem zakresu upoważnienia.

Po podjęciu czynności sprawdzających Rzecznik postanowieniem z dnia 23 stycznia 2009 r. wszczął postępowanie wyjaśniające wobec Pana (...) Prezesa Fundacji.

Z materiałów sprawy wynika, że w dniu 27 sierpnia 2007 r. została w (...) zawarta umowa pomiędzy Województwem (...) a Fundacją. Umową tą zlecono Fundacji realizację zadania publicznego - Mistrzostwa (...). Zleceniodawca zobowiązywał się do przekazania na realizację zadania dotacji w wysokości 25.000 zł z czego 20.000 zł na zabezpieczenie medyczne i ratownicze. Termin wykonania zadania ustalono do dnia 3 października 2007 r. Stosownie do § 9 umowy przyznane środki zleceniobiorca był zobowiązany wykorzystać najpóźniej w terminie 14 dni od  terminu wykonania zadania, tj. najpóźniej 17 października 2007 r.

Mistrzostwa (...) przeprowadzone zostały w dniach (...). W wyniku kontroli przeprowadzonej przez Urząd Marszałkowski Województwa (...) stwierdzono, że środki finansowe w kwocie 19.777 zł z otrzymanej dotacji Fundacja wykorzystała po terminie określonym w § 9 ust. 1 umowy a mianowicie:
- w dniu 22 października 2007 r., tj. 5 dni po powyższym terminie zapłacono przelewem kwotę 8.202 zł z tytułu trzech rachunków z dnia 5 października 2007 r. za obsługę ratowniczą,
- w dniu 21 grudnia 2007 r., tj. 65 dni po terminie, zapłacono kwotę 11.575 zł z tytułu rachunku z dnia 28 września 2007 r. za zabezpieczenie medyczne Mistrzostw (...).

W toku postępowania Pan (...) wyjaśniał, że opóźnienie zapłaty faktury za  zabezpieczenie medyczne Mistrzostw (...) nastąpiło w konsekwencji realizacji przez Fundację jej celów statutowych, tj. upowszechniania kultury fizycznej i  sportu, promocji (...), w tym pomocy (...) sportowcom w tworzeniu warunków do przygotowania się do imprez sportowych. Na prośbę (...) Związku Towarzystw (...) z maja 2007 r. Fundacja pożyczyła Związkowi kwotę 22.000 euro na sfinansowanie zakupu (...), co umożliwiło zamówienie u chińskiego producenta odpowiednich (...) po  promocyjnej cenie i ich przetransportowanie przy obniżeniu kosztów transportu, a w konsekwencji umożliwiło wykorzystanie sprzętu już w czerwcu 2007 r. W  lipcu, sierpniu i wrześniu tego roku zawodnicy (...) klubów mogli trenować i  startować, w tym przygotowywać się do Mistrzostw (...). Całą kwotę (...) Związek Towarzystw (...) zwrócił w grudniu 2007 r., co umożliwiło Fundacji zapłatę należności za zabezpieczenie medyczne Mistrzostw (...). Fundacja uzgodniła z wystawcą faktury przedłużony termin płatności. Wystawca nie wystąpił o naliczenie i zapłacenie odsetek. Opóźnienie zapłaty faktury nie spowodowało żadnych konsekwencji finansowych. Obrońca Pana (...) wywodził, że Fundacja, która otrzymała dotację, gospodarowała nie środkami publicznymi a środkami własnymi. To Fundacja zamówiła usługi w związku z organizacją Mistrzostw (...) i to na Fundacji ciążył obowiązek zapłaty za te usługi. Niedotrzymanie warunków określonych w umowie mogło rodzić w stosunku do Fundacji konsekwencje o  charakterze cywilnoprawnym w zakresie obowiązku zapłaty odsetek za zwłokę z  zapłatą faktury za usługi w zakresie zabezpieczenia medycznego imprezy. Kwota dotacji, z chwilą gdy wpłynęła na rachunek Fundacji, stała się środkami Fundacji na której ciążył obowiązek określonego wykorzystania tych środków. Źródłem tego obowiązku nie były jednak przepisy o charakterze publicznoprawnym, odnoszące się do gospodarowania środkami publicznymi, bez porozumienia między dysponentem tych środków, tj. Marszałkiem a Fundacją. W ocenie Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych, niezależnie od okoliczności podniesionych w  wyjaśnieniach, swoim zachowaniem Pan (...) zrealizował znamiona czynu stanowiącego naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

W dniu 19 lutego 2009 r. Rzecznik skierował do Przewodniczącego Regionalnej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Poznaniu wniosek o ukaranie. Rzecznik wniósł o uznanie (...) Prezesa Fundacji (...), winnym nieumyślnego popełnienia czynu polegającego na dokonaniu wydatków ze środków publicznych z  przekroczeniem zakresu upoważnienia poprzez to, że Fundacja wykorzystała środki finansowe w kwocie 19.777 zł (z 25.000 zł otrzymanej dotacji na realizację zadania publicznego p.n. Mistrzostwa (...) po terminie określonym w § 9 ust. 1  umowy Nr 108/DS./SW/2007 z dnia 27 sierpnia 2007 r., tj. dokonanie:
- w dniu 22 października 2007 r. wydatków tytułem zapłaty za trzy rachunki z  dnia 5 października 2007 r. na kwotę po 2.734 zł każdy, wystawione przez (...),
- w dniu 21 grudnia 2007 r. wydatku na kwotę 11.575 zł tytułem zapłaty za  fakturę nr FV.S/29/09/07 z dnia 28 września 2007 r. wystawioną przez (...) Sp. z o.o., za zabezpieczenie medyczne Mistrzostw (...), co stanowiło naruszenie postanowienia § 9 ust. 1 wyżej wymienionej umowy oraz przepisu art. 16 ust. 1  ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i  wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.), tj. winnym naruszenia dyscypliny finansów publicznych z art. 11 ust. 1 ustawy.

Rzecznik wniósł o wymierzenie Obwinionemu kary nagany.

Regionalna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Poznaniu po rozpoznaniu sprawy na rozprawie w dniu 24 marca 2009 r. uznała Pana (...) winnym zarzucanego mu naruszenia dyscypliny finansów publicznych i na podstawie art. 36 ustawy, odstąpiła od wymierzenia mu kary. Jednocześnie obciążono Obwinionego kosztami postępowania w wysokości 257,83 zł.

W uzasadnieniu orzeczenia Komisja Orzekająca wywiodła m.in., że zgodnie z art. 4 pkt 4 ustawy, odpowiedzialności tej podlegają osoby spoza sektora finansów publicznych, które gospodarują środkami przekazanymi. Odpowiedzialności podlega każda osoba, niekoniecznie związana z sektorem finansów publicznych, jeżeli spełnia podstawową przesłankę, tj. osobiście lub jako członek organu kolegialnego dysponuje, zarządza lub w jakikolwiek inny sposób ma wpływ na  posiadane lub przekazywane środki publiczne. W kwestii odpowiedzialności osób wymienionych w art. 4 pkt 4 ustawy, Komisja przywołała wyrok WSA w Warszawie V  SA/Wa495/07 z dnia 5 września 2007 r. Zdaniem Komisji działania polegające na  wykorzystaniu środków finansowych po terminie określonym w § 9 ust. 1 umowy z  dnia 27 sierpnia 2007 r. stanowią dokonanie wydatków ze środków publicznych z  przekroczeniem zakresu upoważnienia. Przekroczeniem zakresu upoważnienia do  dokonywania wydatku jest wykorzystanie dotacji celowej ze środków publicznych po upływie wyznaczonego terminu. Dotacja celowa jest przeznaczona na  zrealizowanie wydatku na określony cel i w wyznaczonym terminie. Po upływie wyznaczonego terminu nie ma podstaw do dochodzenia z dotacji określonego wydatku, bowiem środki publiczne stanowiące dotację celową nie pozostają już w  dyspozycji jednostki, która je otrzymała. Odstępując od wymierzenia kary Komisja wzięła pod uwagę okoliczności, w jakich doszło do naruszenia dyscypliny finansów publicznych wskazane przez Obwinionego i Obrońcę Obwinionego, wagę czynu dla ładu finansów publicznych oraz dotychczasową niekaralność Obwinionego.

Obrońca Obwinionego wniósł w dniu 29 kwietnia 2009 r. do Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych odwołanie od wyżej wymienionego orzeczenia, w części dotyczącej uznania Obwinionego winnym nieumyślnego popełnienia czynu polegającego na dokonaniu wydatków ze  środków publicznych z przekroczeniem zakresu upoważnienia oraz obciążenia Obwinionego kosztami postępowania. Zarzucając, że zaskarżone orzeczenie wydane zostało z naruszeniem art. 11 ust. 1 ustawy wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i uniewinnienie Obwinionego (...) od przypisywanych mu czynów względnie o zmianę zaskarżonego orzeczenia i umorzenie postępowania.

W uzasadnieniu odwołania Obrońca Obwinionego dowodził, że naruszenie przez Komisję art. 11 ust. 1 ustawy polega na tym, że Pan (...) nie dokonywał wydatków ze środków publicznych, a dokonywał wydatków ze środków Fundacji, której określone kwoty i na określony cel przekazał Marszałek Województwa. To  Fundacja zamówiła usługi w związku z organizacją Mistrzostw (...) i to na  Fundacji ciążył obowiązek zapłaty wynagrodzenia za te usługi. Obrońca Obwinionego przytoczył stanowiska doktryny oraz orzecznictwo GKO wspierające tezę, że nie jest możliwe, by jednostka niezaliczana do sektora finansów publicznych mogła gospodarować środkami publicznymi, gdyż środki publiczne tracą przymiot „publiczności” w momencie ich przekazania poza sektor finansów publicznych. Wskazał, że wykluczenie przez Komisję I instancji umyślności nie jest wystarczające do stwierdzenia, iż Obwiniony popełnił czyn nieumyślnie. Nieumyślny charakter działania bądź zaniechania winien być udowodniony i  znajdować odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia, czego w orzeczeniu I  instancji w przedmiotowej sprawie zabrakło. Obrońca wniósł zatem o  uniewinnienie Pana (...) względnie o uchylenie orzeczenia Regionalnej Komisji Orzekającej i umorzenie postępowania stosownie do art. 28 ustawy, bowiem szkodliwość czynu dla finansów publicznych była znikoma. Pełnomocnik omawiając szeroko okoliczności i motywy działania Obwinionego przypomniał, że opóźnienie w przelaniu środków nie spowodowało żadnych dodatkowych skutków.

Uzasadnienie prawne:
Główna Komisja Orzekająca biorąc pod uwagę zebrany w sprawie materiał dowodowy zważyła, co następuje:

Wniosek Obrońcy Obwinionego o uchylenie orzeczenia Regionalnej Komisji Orzekającej w Poznaniu i uniewinnienie Pana (...) jest zasadny, aczkolwiek z  powodów innych niż podniósł Obrońca.

Obrońca wywiódł, że Pan (...) nie gospodarował środkami publicznymi. Swoją argumentację oparł na stanowisku części przedstawicieli doktryny i niektórych orzeczeniach GKO, zgodnie z którymi środki publiczne tracą przymiot „publicznych” w momencie ich przekazania poza sektor finansów publicznych, a zatem nie jest możliwe, aby jednostka niezaliczana do sektora finansów publicznych mogła gospodarować środkami publicznymi. Powyższy pogląd Obrońca prezentował już w  toku postępowania wyjaśniającego i postępowania przed Regionalna Komisją Orzekającą. Kwestę tę Komisja Orzekająca I instancji rozważyła i przyjęła, że na gruncie ustawy odpowiedzialności tej podlega każda osoba, niekoniecznie związana z sektorem finansów publicznych, jeżeli spełnia podstawową przesłankę, tj. osobiście lub jako członek organu kolegialnego dysponuje, zarządza lub w  jakikolwiek inny sposób ma wpływ na posiadane lub przekazywane środki publiczne. Regionalna Komisja Orzekająca przywołała wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 września 2007 r., sygn. akt V SA/Wa 495/07, którym to wyrokiem WSA uchylił orzeczenie GKO z dnia 14 września 2006 r. obszernie cytowane przez Obrońcę dla uzasadnienia jego poglądów.

W ocenie GKO dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy podstawowe znaczenie ma  sposób rozumienia pojęcia „wykorzystanie dotacji” i „wykorzystanie środków”. Pomocnicze znaczenie dla rozstrzygnięcia tej kwestii może mieć wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 października 2008 r., sygn. akt II GSK 363/08. W wyroku tym NSA, rozpatrując kasację od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, nie podzielił stanowiska, że użyte w art. 144 § 4 ustawy o finansach publicznych sformułowanie „wykorzystanie dotacji udzielonej na zrealizowanie zadania” należy rozumieć „wyłącznie w ten sposób, że wykorzystanie dotacji następuje przez zapłatę”. NSA stwierdził, że taka wykładanie pojęcia „wykorzystania dotacji” nie jest uprawniona, jeśli zważyć, że przepis ten wymienia także drugi sposób, polegający na realizacji celów, określonych w odrębnych przepisach. NSA w cyt. wyroku uznał, że zrealizowanie celu umowy jest jednym z dopuszczalnych sposobów wykorzystania dotacji w  rozumieniu art. 144 ust. 4 ustawy o finansach publicznych.

W rozpatrywanej sprawie udzielenia i wykorzystania dotacji dotyczą nie tylko przepisy o finansach publicznych (stosownie do § 16 umowy między Marszałkiem Województwa (...) a Fundacją), ale także przepisy ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Umowa z dnia 27  sierpnia 2007 r. między Województwem (...) a Fundacją była umową o wsparcie zadania publicznego. Umowa wielokrotnie odwoływała się do „wykonania zadania”. Fundacji, jako zleceniobiorcy, zlecono realizację zadania publicznego „Mistrzostwa (...)”. Zleceniodawca przeznaczył na zabezpieczenie medyczne i  ratownicze mistrzostw kwotę 20.000 zł. W aktach sprawy brak co prawda załączników do umowy (m.in. oferty realizacji zadania, harmonogramu i  kalkulacji kosztów), ale nie budzi wątpliwości, że mistrzostwa odbyły się w  okresie 19-23 września 2007 r. Fundacja zamówiła usługi w zakresie zabezpieczenia medycznego i ratowniczego i na niej (Fundacji) ciążył obowiązek zapłaty. Wystawione i zaakceptowane faktury (na łączną kwotę 19.777 zł) za  obsługę ratowniczą WOPR i zabezpieczenie medyczne mistrzostw muszą prowadzić do  wniosku, ze Fundacja zrealizowała cel umowy, wykonała zlecone jej zadanie publiczne.

Regionalna Komisja Orzekająca przypisała Panu (...) naruszenie § 9 ust. 1 umowy zawartej między Województwem (...) a Fundacją. Zgodnie z tym przepisem „Przyznane środki finansowe (...) Zleceniobiorca jest zobowiązany wykorzystać najpóźniej, w terminie 14 dni od dnia wskazanego w § 3 ust. 1 jako termin końcowy wykonania zadania”. Jednocześnie, stosownie do § 9 ust. 2 cyt. umowy „środki finansowe niewykorzystane do tego terminu Zleceniobiorca jest zobowiązany zwrócić wraz z  odsetkami w terminie 14 dni od dnia wskazanego w ust. 1 na rachunek bankowy Zleceniodawcy (...)”.

Przyjęcie za jedynie uprawnioną takiej wykładni pojęcia „wykorzystania” środków dotacji, która utożsamia je z przelaniem środków z konta Fundacji musiałoby zatem prowadzić do zwrotu środków dotacji wraz z odsetkami na rachunek zleceniodawcy. Oznaczałoby to przeniesienie ciężaru finansowego organizacji zabezpieczenia medycznego i ratownictwa Mistrzostw (...) na Fundację. Zdaniem GKO w okolicznościach rozpatrywanej sprawy dopuszczalna jest wykładania, że „wykorzystanie środków” nastąpiło przez zaciągnięcie przez Fundację zobowiązań w zakresie realizacji celów dotacji (tj. zabezpieczenie medyczne i ratownicze mistrzostw) i zrealizowanie zamówionych usług przez usługodawców. Takie rozumienie pojęcia „wykorzystanie środków” zdaniem GKO pełniej odpowiada intencjom stron umowy. W  konsekwencji brak jest podstaw do uznania, że Pan (...) naruszył postanowienia § 9 ust. 1 umowy między Województwem Wielkopolskim a Fundacją. Bezpodstawne jest także przypisanie Obwinionemu naruszenia przepisu art. 16 ust. 1 ustawy o  działalności pożytku publicznego i wolontariacie. Przepis ten określa warunki, jakim powinna odpowiadać umowa o powierzenie zadania lub wsparcie realizacji zadania publicznego. Zawarta w dniu 27 sierpnia 2007 r. umowa miedzy Województwem (...) a Fundacją warunki te spełnia natomiast działania stron umowy nie mogą naruszać przepisu art. 16 ust. 1 cytowanej ustawy.

GKO zauważyła także, że Regionalna Komisja Orzekająca nietrafnie przypisała Obwinionemu naruszenie art. 11 ust. 1 ustawy, tj. dokonanie wydatku ze środków publicznych z przekroczeniem zakresu upoważnienia. Cytowany przepis dotyczy pracowników jednostek sektora finansów publicznych. Do osób gospodarujących środkami publicznymi przekazanymi jednostkom niezaliczonym do sektora finansów publicznych odnosi się w szczególności art. 9 ustawy.

Mając na uwadze przytoczone wyżej argumenty oraz uwzględniając zaprezentowane w  toku rozprawy stanowisko Głównego Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych, Główna Komisja Orzekająca uniewinniła Pana (...) stosownie do art. 78 ust. 1  pkt 1 i ust. 3 ustawy. O ponoszeniu kosztów postępowania przez Skarb Państwa orzeczono na podstawie art. 167 ust. 2 ustawy, ponieważ Obwiniony został uniewinniony.

Pouczenie:
Orzeczenie niniejsze jest prawomocne w dniu jego wydania (art. 142 ustawy).

Stosownie do art. 169 ustawy na niniejsze orzeczenie – w terminie 30 dni od  dnia jego doręczenia – służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w  Warszawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem Głównej Komisji Orzekającej.