Sprawa o naruszenie dyscypliny fp przebiegająca z wyłączeniem członka komisji na wniosek strony (art. 83 ust. 3 uondfp) – Biuletyn Finanse Publiczne

Główna Komisja Orzekająca w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych
w  składzie:
Przewodniczący: Z-ca przewodniczącego GKO: Jan Pyrcak
Członkowie: Członek GKO: Piotr Kaczorkiewicz (spr.)
Członek GKO: Władysław Budzeń
Protokolant: Anna Jedlińska

rozpoznała na rozprawie w dniu 23 listopada 2009 r. – przy udziale Zastępcy Głównego Rzecznika Dyscypliny Finansów Publicznych – Roberta Wydry – odwołanie wniesione przez Panią (...) – pełniącą w czasie przypisanego jej czynu obowiązki Zastępcy Dyrektora Biura Administracji i Finansów Ministerstwa (...), od orzeczenia Resortowej Komisji Orzekającej w sprawach o naruszenie dyscypliny finansów publicznych przy Ministrze Spraw Zagranicznych z dnia 9 lipca 2009 r., sygn. akt: RKO/I/2008/32.

Zaskarżonym orzeczeniem uznano Obwinioną (...) winną nieumyślnego naruszenia dyscypliny finansów publicznych, określonego w art. 16 ust. 1 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, (cytat z  sentencji orzeczenia): „w ten sposób, że nie dochowując należytej staranności, mimo iż mogła przewidzieć możliwość popełnienia naruszenia dyscypliny finansów publicznych, w dniu 23 grudnia 2005 r. podjęła decyzję o wstrzymaniu wypłaty kwoty 30 284,70 zł – części kwoty z faktury końcowej A/152/2005 jako zabezpieczenia należytego wykonania umowy oraz dokonała nieterminowego opłacenia faktury końcowej A/152/2005, co wraz z kosztami procesowymi i  zasądzonymi odsetkami karnymi spowodowało łączny uszczerbek dla finansów publicznych w wysokości 116 992,44zł.”
Za przypisany czyn Komisja Orzekająca I instancji wymierzyła Obwinionej (...) karę upomnienia oraz obciążyła ją kosztami postępowania w wysokości 294,38 zł na rzecz Skarbu Państwa.
Główna Komisja Orzekająca – biorąc pod uwagę zebrane w sprawie materiały – na podstawie:

• art. 42  ust. 2 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114 z późn. zm.) – zwanej dalej ustawą,
• art. 147 ust. 1 pkt 2 ustawy,
• art. 78  ust. 1 pkt 7 w związku z art. 28 ust. 1 ustawy

orzeka:

1. Uchyla zaskarżone orzeczenie w całości i umarza postępowanie w sprawie.
2. Na  podstawie art. 167 ust. 2 ustawy o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych koszty postępowania w niniejszej sprawie ponosi Skarb Państwa.

Pouczenie:
Orzeczenie niniejsze jest prawomocne w dniu jego wydania (art. 142 ustawy). Stosownie do  art. 169 ustawy na niniejsze orzeczenie – w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia – służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skargę wnosi się za pośrednictwem Głównej Komisji Orzekającej.

UZASADNIENIE
Rozpatrywana sprawa oparta jest na następującym stanie faktycznym.
W dniu 6 kwietnia 2005 r. została zawarta umowa między Skarbem Państwa – Ministerstwem (...) a Przedsiębiorstwem Wielobranżowym (...). Przedmiotem umowy było wykonanie remontu budynku ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w (...). Umowa zawierała szereg niestandardowych zapisów, z których szczególnie istotny dla niniejszej sprawy jest zapis przewidujący płatność faktury przedstawionej przez wykonawcę w terminie 30 dni od jej otrzymania, zaś w przypadku opóźnienia w  płatności prawo naliczenia odsetek w stosunku 0,2% za każdy dzień opóźnienia. Umowa przewidywała również obowiązek złożenia przez wykonawcę gwarancji, której 70% miało być zwrócone po odbiorze robót bez zastrzeżeń, zaś pozostałe 30% miało po złożeniu przez wykonawcę dodatkowych środków zabezpieczenia ewentualnych roszczeń związanych z częścią robót.
W toku wykonywania powyższej umowy doszło do szeregu nieprawidłowości zarówno w zakresie jej fizycznego wykonania, jak i wzajemnych rozliczeń między stronami. Znaczna cześć nieprawidłowości związanych z rozliczaniem umowy jest przedmiotem badania przez Najwyższą Izbę Kontroli. W szczególności wykonawca złożył gwarancję należytego wykonania umowy, której okres obowiązywania kończył się na  3 dni przed ustalonym terminem odbioru robót, złożył faktury częściowe, które wymagały kilkukrotnych korekt oraz objął fakturą końcową część robót, które nie zostały w  ogóle wykonane. Ta ostatnia pozycja obejmuje wykonanie tzw. opaski wokół budynku, której szerokość wedle projektu miała wynosić 0,5 m, a do zapłaty zostało przedstawione wykonanie o szerokości 1m. W wyniku powyższych nieprawidłowości na dzień orzekania Skarbowi Państwa przysługuje roszczenie o kwotę ok. 42.000 zł.
Obwiniona od dnia 3 października 2005 r. pełniła obowiązki Zastępcy Dyrektora Biura Administracji i Finansów Ministerstwa (...) i do jej obowiązków należało m.in. nadzorowanie powyższej inwestycji i nadzorowanie jej rozliczania. Należy również nadmienić, iż Obwiniona objęła funkcję już na  etapie rozliczeń przedmiotowej umowy, nie uczestniczyła w nadzorowaniu wykonywania inwestycji zaś jej obowiązki w odniesieniu do omawianej umowy ograniczały się do zatwierdzania płatności. Wykonawca wystawił gwarancję obejmująca trzyletni okres gwarancyjny, jednakże okres obowiązywania tej gwarancji rozpoczynał się na 3 dni przed dokonaniem odbioru robót co  powodowało, iż kończył się również przed okresem przewidzianym umową. Firma (...) wystawiła w dniu 12 października 2005 r. fakturę opiewającą na kwotę 907.208, 85 zł. Faktura ta została zakwestionowana w zakresie w jakim opiewała na roboty elektryczne nie objęte kosztorysem powykonawczym i w tym zakresie w dniu 15  listopada 2005 r. skorygowana prymy wystawienie nowej faktury. Następnie wystawiono korektę pomniejszającą fakturę o kwoty ujęte w kosztorysie ofertowym ale nie zrealizowane. Fakturę korygującą odebrano w dniu 21 listopada 2005 r.
Kwota wynikająca ze skorygowanych faktur w wysokości 901.049, 86 zł została zaakceptowana do wypłaty w dniu 14 grudnia 2005 r. W dniu 23 grudnia 2005 r. dokonując kontroli płatności i prawidłowości rozliczeń z wykonawcą Obwiniona umieściła na fakturze adnotację o treści „na poczet zabezpieczenia gwarancyjnego proszę zatrzymać kwotę 30.284,70”. W treści adnotacji Obwiniona powołała się również na zapis umowny przewidujący zwrot 30% gwarancji dopiero po przekazaniu gwarancji powykonawczej za dalsze okresy. Powyższe polecenie zostało wykonane przez osoby zajmujące się wykonywaniem czynności technicznych związanych z płatnościami. Już po dokonaniu zatrzymania powstała kwestia terminu płatności faktur i zatrzymania powyższej kwoty. Kwestia ta była w  styczniu 2006 r. przedmiotem opinii głównej księgowej, która potwierdziła terminowość rozliczeń. Przedmiotem ustaleń między stronami umowy była również kwestia gwarancji. W dniu 12 kwietnia 2006 r. odbyło się spotkanie przedstawicieli stron. Na spotkaniu tym obecna była Obwiniona, jej przełożony a  także osoby uprawnione do składania w imieniu firmy (...) oświadczeń woli /dowód protokół spotkania/. Poruszano m.in. problem zatrzymania kwoty 30.284,70 zł oraz problem nieprawidłowości gwarancji złożonej przez wykonawcę. W ustaleniach z tego spotkania przyjęto, iż kwota 30.284,70 zł zostanie zwolniona po złożeniu prawidłowej gwarancji i w tym celu dojdzie do dalszych kontaktów pełnomocników stron.
W toku postępowania przed GKO, Obwiniona wskazała, iż począwszy od lipca 2006 r. kwota zatrzymania miała stanowić element rozliczeń z wykonawcą związany z  nieprawidłowościami w rozliczeniach tzw. opaski i związanymi z tym przysługującymi Skarbowi Państwa roszczeniami wobec wykonawcy na kwotę 42.000 zł.
W dniu 3 lipca 2007 r. wykonawca wniósł do Sądu Okręgowego w Warszawie pozew o zapłatę kar umownych wynikających z nieterminowej zapłaty faktur. Część roszczenia została cofnięta /i w tym zakresie sąd umorzył postępowanie/. Mimo wezwań sądu do zajęcia stanowiska merytorycznego /co ustalono przez przesłuchanie pełnomocnika strony przeciwnej/ Ministerstwo (...) ograniczyło się do wykazywania nieprawidłowości w wykonywaniu umowy. Po rozpoznaniu sprawy w dniu 27 listopada 2007 r. Sąd Okręgowy wydał wyrok, w którym zasądzał część należności w wysokości 107.677,44 zł oraz koszty procesu sądowego w wysokości 9.315 zł. oraz – co istotne dla sprawy oddalał powództwo w pozostałym zakresie.